Zadośćuczynienie a przedawnienie

Termin przedawnienia biegnie dopiero od momentu, kiedy roszczenie jest wymagalne. Szkoda spowodowana danym zdarzeniem może ujawnić się nawet w odległej przyszłości. Dlatego też, od tego dopiero momentu należy liczyć początek terminu przedawnienia.

W wypadku pasażer samochodu 18-letni chłopak odniósł obrażenia szyi i głowy. Na czas transportu do szpitala nie zastosowano u niego unieruchomienia kręgosłupa. Dopiero po kilku dniach stwierdzono złamanie kręgu z uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Na skutek błędu medycznego,chłopak został częściowo sparaliżowany.

Po trzech latach od wypadku między poszkodowanym a Ubezpieczycielem, w którym ubezpieczony był szpital, została zawarta ugoda pozasądowa. Poszkodowany nie zdawał sobie sprawy z nieodwracalności skutków wypadku, kosztów dalszego leczenia, etc. Postanowił więc dochodzić dodatkowego zadośćuczynienia ponad dotychczas wypłacone. Ubezpieczyciel podniósł jednak zarzut przedawnienia.

Sąd Apelacyjny (sygn. akt I ACa 771/08) w Szczecinie uznał rację powoda – oddalił zarzut przedawnienia. “…Przedawnienie odnosi się do roszczeń wymagalnych, a w rozpoznawanej sprawie wymagalność roszczeń za cierpienia przyszłe jeszcze nie nastąpiła. Zadośćuczynienie zaś co do zasady uwzględniać powinno wszystkie cierpienia, jakie łączą się z zaniechaniem zobowiązanego do zapłaty…”

Jak postępować w przypadku powstania szkody spowodowanej powodzią, silnym wiatrem, opadami deszczu. Praktyczne wskazówki.

Na stronie Rzecznika Ubezpieczonych pokazał się ciekawy artykuł dotyczący postępowania i rozwiązywania problemów powstałych na etapie likwidacji szkód z umów ubezpieczeń mienia spowodowanych powodzią lub silnym wiatrem.

Wszystkich zainteresowanych uzyskaniem odszkodowania odsyłamy na strony Rzecznika.

Wysokość zadośćuczynienia

W ostatnim okresie można zaobserwować znaczne podwyższenie kwot, jakie zasądzają sądy w sprawach, w których pozwanym jest ubezpieczyciel.

Dostrzegły to również niektóre TU, które dobrowolnie wypłacają coraz to większe kwoty zadośćuczynień na drodze uznaniowej. Miejmy nadzieję, że swoimi stanowiskami coraz rzadziej będą zmuszać poszkodowanych do korzystania z ostatecznego środka przymusu, jakim jest pozew sądowy!

Odszkodowanie za szkody wyrządzone przez łosie

Ponad 2,3 tys. zł odszkodowania ma zapłacić Skarb Państwa rolnikowi za szkody, jakie w jego lesie wyrządziły łosie – orzekł Sąd Rejonowy w Białymstoku. To precedensowa sprawa.

Sąd uznał, że za szkody łosi w prywatnym drzewostanie rolnika powinien zapłacić Ministerstwo Środowiska. Wyrok jest nieprawomocny.

Powód uzasadniał, że gdy las o powierzchni ok. 4 ha miał dziesięć lat, został zniszczony przez żerujące w nim łosie. Zwierzęta te zimą jedzą bowiem wyłącznie igliwie i pędy sosnowe, co potwierdził na piątkowej rozprawie, występujący jako świadek, nadleśniczy z Knyszyna.

W procesie chodziło przede wszystkim o ustalenie, kto powinien wypłacić odszkodowanie za te szkody, czym zainteresowanych było wielu rolników. Łosie nie są bowiem pod ochroną, ale od 2001 roku obowiązuje moratorium, czyli zakaz strzelania do nich.

Skarb Państwa płacił dotąd jedynie odszkodowania za straty powodowane przez zwierzęta chronione, takie jak np. żubry czy wilki. Wypłacają je Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska.

Rolnik argumentował w pozwie, że państwo odpowiada także za szkody wyrządzane przez łosie, bo to zwierzę “ogólnonarodowe”.

Jak uzasadniała wyrok sędzia Katarzyna Stankiewicz, pozwane Ministerstwo Środowiska nie zajęło stanowiska w tej sprawie, zaś wojewoda podlaski, którego radca prawny brał udział w procesie, twierdził, że obecne regulacje prawne nie przewidują jego odpowiedzialności za szkody wyrządzane w uprawach leśnych.

Sędzia mówiła, że kwestią sporną było ustalenie podstawy odpowiedzialności. Wyjaśniała, że w prawie łowieckim nie ma przepisów zapewniających ochronę upraw leśnych.

Zaznaczyła przy tym, że to Skarb Państwa odpowiada za szkody zwierzyny łownej objętej całoroczną ochroną, a takim właśnie zwierzęciem jest łoś. Ale, jak mówiła sędzia, Sąd Najwyższy w uchwale z 2007 roku wyjaśnił, że chodzi tylko i wyłącznie o szkody w uprawach rolnych.

SN jednak nie wykluczył odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkody zwierzyny na tzw. zasadach ogólnych, czyli na podstawie przepisów kodeksu cywilnego.

Sędzia wyjaśniała, że w rozporządzeniu z 2001 roku minister środowiska objął łosia całorocznym zakazem odstrzału, ale nie wskazał metod zapobiegania ewentualnym szkodom przez te zwierzęta wyrządzanym. Zwłaszcza, że liczba łosi zaczęła rosnąć, a zimą zwierzę żywi się w lasach sosnowych.

“Z art. 77 Konstytucji wynika, że każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy” – mówiła sędzia i dodała, że rolnik ma prawo do odszkodowania, mimo iż w prawie łowieckim nie przewidziano odpowiedzialności za szkody leśne.

Sąd ocenił, że w tym przypadku, szkód wyrządzanych przez łosie, odpowiedzialność Skarbu Państwa sprowadza się do zaniechania. Polegało ono na tym, że nie wprowadzono terminu, do którego zakaz odstrzału łosi ma obowiązywać i przy tym nie wprowadzono i nie wskazano żadnych metod zapobiegania ewentualnym szkodom tych zwierząt.

Naukowcy szacują, że w Polsce może być około 8 tys. łosi, z czego 70 proc. żyje w północno-wschodniej Polsce.

Źródło: PAP